POSITIVE THURSDAYS
IT'S ALL ABOUT EDUCATION

Channel One Studio

Channel One Studio
Birth Place
Kingston, Jamaica
Genres
Reggae, Roots Reggae, Dub, Dancehall, Rub-A-Dub
Year activate
1972-1990

Channel One Studio  Biography

Joseph „JoJo” Hoo Kim był jednym z najważniejszych jamajskich producentów muzycznych lat 70., a w jego studio powstał charakterystyczny styl roots reggae znany jako „rockers”. W 1972 roku zakłada Channel One Studio, a także label płytowy o tej samej nazwie. Jospeh Hoo Kim i jego trzej bracia  – Ernest, Kenneth i Paul – pracowali z wieloma czołowymi artystami reggae z lat 70., dominując jamajskie listy przebojów w drugiej połowie dekady. Ich studyjny zespół The Revolutionaries, pokazał kunszt muzyczny, z którego wyłoniła się legendarna sekcja rytmiczna Sly Dunbar i Robbie Shakespeare. Ponadto drugi zespół Roots Radics zdominował dancehallowe i reggaeowe produkcje pierwszej połowy lat 80. Produkcje Channel One wyznaczyły nowe standardy najwyższej jakości brzmienia w jamajskiej muzyce.

Channel One Recording Studio, Kingston Jamaica

Joseph Hoo Kim to potomek chińskich i chińsko-żydowskich imigrantów. Dorastał na Maxfield Park w Kingston, dzielnicy która znana była ze swojej brutalności. Jego rodzina posiadała także lodziarnię, znajdującą się na Maxfield Avenue, serwis szaf grających, automatów do gier, a także sound system. Joseph wraz z braćmi rozpoczął działalność w branży gier hazardowych, jako operatorzy automatów. Kiedy na początku lat 70. jamajski rząd zakazał hazardu i zdelegalizował maszyny do gier, JoJo zwrócił się ku swojej nowej miłości jaką była muzyka. Bracia Hoo Kim zdecydowali się na wejście w nowy biznes i tak w 1972 roku zakładają Channel One Studio, które było gotowe do działania rok później. Wyposażone w najwyższej jakości czterośladową konsolę, z Bunny StrikerLee i Sydem Bucknorem jako pierwszymi producentami i inżynierami dźwięku, którzy współpracowali przy Maxfied Avenue. Ostatecznie oba stanowiska zostaną obsadzone przez braci Hoo Kim. Jospeh stanie na czele produkcji, Ernest z kolei będzie realizował nagrania. Ponadto  przez studio przewinie się grupę innych utalentowanych producentów i inżynierów dźwięku, którzy pojawiali się w studio wraz z upływem czasu na jamajskiej scenie. Pierwszy rok Channel One nie należał do najłatwiejszych. Joseph usiłował udoskonalić techniczne aspekty procesu nagrywania, a także brzmienia w studio. Bunny Lee wspomina, że „studio nie brzmiało dobrze. Mimo, że ma najdroższy stół mikserski. Zrobiłem płytę z Altonem Ellisem, której nie moglem wydać, bo bas był za bardzo przyklejony do brzmienia bębnów. Nie został on nagrany prawdiłowo.”

Studio przeszło kilka ulepszeń technicznych i w 1975 roku zostało wyposażone w nowy 16 kanałowy stół mikserski. W tamtym czasie uchodził on za najlepszy jaki znajdował się na Jamajce. Pierwsze nagrania dokonane przez Channel One należały do weteranów sceny jak Boris GardinerEvery Nigger Is A Star” (1973), Rupie EdwardsIrie Feelings” (1975) czy Junior BylesJordan” (1976). Jednak Hoo Kim stopniowo budował swoją stajnię świeżych talentów. Dzięki temu przy Maxfield Avenue pojawili się The Wailing Souls czy The Twinkle Brothers. Kulminacją tego działania było wydanie albumu „Right Time” grupy The Mighty Diamonds w 1976 roku. To wydawnictwo dało Channel One ważny sukces komercyjny, którego studio tak bardzo potrzebowało. Ponadto Paul Hoo Kim był operatorem Channel One Sound System, który pomagał promować muzykę nagraną przy Maxfield Avenue.

To co najlepsze jednak stało się w 1975 roku. Jospeh Hoo Kim wziął do studia zespół Skin, Flesh and Bones, który grał w lokalnych klubach, zmieniając ich nazwę na The Revolutionaries. W skład grupy wchodzili Sly Dunbar (bębny), Robbie Shakespeare (bas), Ansel Collins (klawisze) i Tommy McCook (saksofon). Joseph uczynił z nich zespół studyjny Channel One. To moment kiedy zaczęła pisać się nowa historia jamajskiej muzyki. Już wkrótce zmieni się kurs i brzmienie reggae. Nadejdzie era rockers.

Sly Dunbar i Robbie Sheakspare przed wejściem do Channel One Studio

Utwory takie jak It’s A ShameDelory’a Wilsona (1975), „Woman Is Like A Shadow” grupy The Meditations (1976), „Right TimeThe Mighty Diamonds (1976), „Queen MajestyThe Jays (1977), a także „Ballistic AffairLeroy Smart (1977), „I Know MyselfErnest Wilson (1977) czy „MPLATappa Zukie (1976). Wszystkie zostały nagrane przez The Revolutionaries, a Joseph Hoo Kim zajmował się produkcją większości z nich.

Duet Sly&Robbie eksperymentował z riddimami i brzmieniem, z których powstał nowy styl – rockers. Bardziej mechaniczny, cięższy niż klasyczny one drop, który był znany już odbiorcą reggae z rootsowych hitów. Rockers w późniejszym okresie ewoluował i zaczął być nazywany steppers, a także dał podwaliny pod rub-a-dub i wczesny nie digitalowy dancehall. Mówi się, też że Channel One to studio w którym powstało najwięcej jamajskiej muzyki, a w okresie od 1976 do 1985 roku nagrano tutaj niezliczoną wręcz ilość reggae.

W druga połowie lat 70. Channel One zyskało sobie miano jednego z najlepszych studiów nagraniowych na Jamajce, dzięki najnowocześniejszemu sprzętowi i jednemu z najlepszych zespołów studyjnych, który rezydował przy Maxfield Avenue. Channel One uchodziło za miejsce do którego szło się nagrywać hity. Najważniejsi jamajscy producenci muzyczni pracowali właśnie tutaj. Praktycznie każdy aktywny w tamtych czasach artysta, który liczył się na rynku, a także niezliczona ilość nieznanych nikomu wokalistów chciało nagrać tu swój przebój.

Od Eek-a-Mouse do Michaela Propheta, który nagrywał tu z Yabbym You. Od Josepha Hoo Kim produkującego nagrania I Roy po Linvala Thompsona, który nagrywał tutaj przeboje Barringtona Levy. Od Bunny “Strikera” Lee, który przyprowadził do studia nie tylko swoich artystów, ale także swój zespół The Aggrovators, by ten pojedynkował się z The Revolutionaries po Junjo Lawlesa i The Roots Radics.

The Mighty Diamonds przed Channel One Studio (Tabby, Bunny, Judge)

The Mighty Diamonds przed Channel One Studio (Tabby, Bunny, Judge)

Produkcje z Channel One dominowały na jamajskich listach przebojów przez kilka następnych lat, z ważnymi hitami takich artystów jak Dr. AlimantadoBorn for a Purpose” (1977), Black Uhuru Guess Who’s Coming To Dinner” (1979), czy The Wailing SoulsJah Jah Give Us Life To Live” (1978), a także deejayów jak DillingerNatty B.S.C.” (1977), I-RoyMusical Shark Attack” (1977), TrinityUptown Gal” (1977). Channel One było i nadal jest swoistą kopalnią złota. Słuchając reggae z okresu 1975-1985 istnieje wielka szansa, że połowa z nich była nagrana lub miksowana o ile nie w całości to na pewno częściowo przy Maxfield Avenue.

Wiele produkcji Hoo Kima zapożyczyło instrumentalne riddimy z katalogu Studio One, co dało również podwaliny pod większość wczesnego brzmienia dancehall. Joseph był również pionierem płyt o formacie 12″na Jamajce, oferując wersję wokalną, deejayską oraz dub tego samego numeru na jednej płycie, która oferowała znacznie lepszą jakość dźwięku. Ten miks nazywało się „discomix” bądź też „extended version”.

W 1977 roku brat Josepha, Paul Hoo Kim, został zastrzelony podczas napadu rabunkowego w pobliskim Greenwich Farm. To wydarzenie pozostawiło na nim trwały ślad. Mimo, że studio prężnie działało zdecydował się opuścić Jamajkę i wraz z jej rosnącą falą przemocy udając się do Nowego Jorku. Pomimo znalezienia nowego domu co miesiąc wracał do Channel One, aby nadzorować jego działalność. W tym samym czasie Sly&Robbie odeszli z The Revolutionaries, zakładając własny label Taxi. Pomimo tego, wciąż wracali na Maxfield Avenue nagrywając kolejne hity.

Crucial Bunny i I-Roy podczas sesji nagraniowej w Channel One Studio

Crucial Bunny i I-Roy podczas sesji nagraniowej w Channel One Studio

We wczesnych latach 80. studio stało na czele eksplozji dancehallu, gdy pojawił się nowy producent Henry „Junjo” Lawes i jego nowy zespół studyjny, Roots Radics. Liderem był Errol “Flabba” Holt, a na bębnach grał Lincoln „Style” Scott. Szybko stali się nie tylko zespołem studyjnym Channel One, ale też backing bandem wielu artystów. Jest to najprawdopodobniej zespół z największą ilością wydawnictw płytowych w historii jamajskiej muzyki. Ponadto artyści tacy jak Barrington Levy, Frankie Paul czy Sugar Minott odnotowali przełomowe sukcesy dzięki pracy z Junjo i Channel One Studio. Pracowało tu wielu znanych inżynierów dźwięku takich jak Crucial Bunny czy Scientist, który zarejestrował tu wiele swoich solowych albumów.

Tymczasem Hoo Kim stopniowo zaczął przenosić rodzinne przedsięwzięcia związane z muzyką do Nowego Jorku. Otworzył tam oddział Channel One i przeniósł tłocznię płyt na Brooklyn. Wpadł również na pomysł stworzenia tak zwanego „clash” albumu, naśladującego konkursy deejayów, poświęcając jedną stronę LP na poszczególnego artystę. Koncepcja ta stała się niezwykle popularna na Jamajce na początku lat 80. Pomimo sukcesów Joseph Hoo Kim stopniowo tracił zainteresowanie biznesem reggae. Kiedy w 1985 roku dancehall zamienił się w całkowicie cyfrowy styl ragga, wraz z braćmi zrezygnował z Channel One, a studio i ich label zostały zamknięte przed końcem dekady. Hoo Kim został na stałe w Nowym Jorku gdzie zachował pełną kontrolę nad tłocznią płyt.

Joseph nadzorował dystrybucję ogromnego katalogu Channel One w ciągu ostatnich trzech dekad. Albumy kompilacyjne zawierające największe hity studia były wydane przez Heartbeat Records i VP Records.

Najważniejsze albumy nagrane w Channel One Studio:

  • The Twinkle Brothers – Rasta Pon Ton (1975)
  • Yabby You – Conquering Lion (1975)
  • The Mighty Diamonds – Right Time (1976)
  • Cornel Campbell – Stalowatt (1976)
  • Johnny Clarke – Rockers Time Now (1976)
  • I-Roy – Musical Shark Attack (1976)
  • Jimmy Cliff – Follow My Mind (1977)
  • Augustus „Gussie” Clarke – Black Foundation Dub (1977)
  • The Meditations – Message From The Meditations (1977)
  • Dr. Alimantado – Best Dressed Chicken In Town (1978)
  • Clint Eastwood ‎– Death In The Arena (1978)
  • Gregory Isaacs – Mr. Isaacs (1978)
  • Jah Thomas – Stop Yu Loafin (1978)
  • Barrington Levy – Shaolin Temple (1979)
  • Trinity – Rock In The Ghetto (1979)
  • Mikey Dread – World War III (1980)
  • Sugar Minott – Ghetto-Ology (1980)
  • Johnny Osbourne – Fally Lover (1980)
  • Michael Prophet ‎– Righteous Are The Conqueror (1980)
  • Prince Far I ‎– Livity (1980)
  • Scientist ‎– Scientist Rids The World Of The Evil Curse Of The Vampires (1981)
  • Black Uhuru – Red (1981)
  • The Wailing Souls – Fire House Rock (1981)
  • Eek-A-Mouse – Wa-Do-Dem (1981)
  • Nicodemus Vs. Toyan ‎– DJ Clash (1982)
  • Frankie Paul ‎– Pass The Tu-Sheng-Peng (1984)