POSITIVE THURSDAYS
IT'S ALL ABOUT EDUCATION

Michael Rose

Michael Rose
Born Date
11 lipca 1957
Birth Place
Kingston, Jamaica
Genres
Roots Reggae, Reggae, Dancehall
Year activate
1974
Website
Follow

Michael Rose  Biography

Michael Rose to jeden z najwybitniejszych jamajskich artystów, członek legendarnej grupy Black Uhuru, był jednym z fundamentalnych kamieni muzyki roots, zanim rozpoczął pełną sukcesów karierę nowoczesnego dancehallu. Jego praca z Uhuru pomogła grupie zdobyć w 1985 pierwszą w historii nagrodę Grammy, w kategorii reggae. To właśnie jego charakterystyczne wokale nadały całej muzyce rozpoznawalny styl, nazywany Waterhouse Sound. Okolice Waterhouse w Kingston to miejsce w którym urodził się 11 lipca 1957 roku Rose. To właśnie tam artysta dojrzewał wraz z miłością do muzyki i rozpoczynał swoją karierę będąc jeszcze nastolatkiem, występując w wielu konkursach gdzie prezentował swój talent. Jako młody chłopiec rozpoczął pracę w kręgu hoteli North Coast. Kiedy ukończył 15 lat wrócił do stolicy i nagrał swój pierwszy singiel, deejayską wersję „Woman a Gineal fe True” z repertuaru Andeli Forgie, produkcją tego numeru zajął się Newton Simmons. To wydarzenie to tylko preludium do tego, co wydarzy się wkrótce. Niedługo po tym zdarzeniu Rose połączył siły ze swoim przyjacielem z dzieciństwa, Sly’em Dunbarem, ten z kolei poznaje go z producentem Niney’em Holnessem znanym jako Niney The Observer. Podczas tej znajomości Rose nagrywa kilka numerów dla Holnessa jak „Clap the Barber”, „Love Between Us”, „Freedom Over Me”, i bez wątpienia najlepszy z nich „Guess Who’s Coming to Dinner”. Pomimo tego, że żaden z tych utworów w obecnym czasie nie podbił jakoś szczególnie list przebojów, to wokalista zajmował powoli miejsce wykonawcy, którego brzmienie może przewrócić muzyczny świat do góry nogami. Oprócz współpracy z Holnessem Michael Rose nagrał w 1976 roku także utwór z Lee „Scratch” Perrym, „Observe Life”,  to także zrobiło swoje.

To właśnie Dunbar dodawał odwagi swojemu przyjacielowi, aby ten nie przestawał pisać, co zresztą Rose robił dając temu wyraz podczas perkusyjnej trasy Dunbara z Peterem Toshem. Po powrocie Dunbar przedstawił Rose’a Prince Jammy‚emu, a ten z kolei poznał go z Ducky Simpsonem, który próbował reaktywować swoje wokalne trio – Uhuru. Z pomocą Errola Nelsona, który dopełnił skład wokalny powstało Black Sounds Uhuru. Trio nagrało swój debiutancki album „Love Crisis” w 1977 roku pod produkcją Jammy’ego. Później album ten został zremiksowany i wypuszczony na całym świecie jako „Black Sounds of Freedom”. Nelson opuścił zespół, a na jego miejscu pojawiła się Puma Jones. Black Uhuru było wtedy kompletne. Ze swoimi kolejnymi albumami za którymi stał duet Sly Dunbar i Robbie Shakespeare wraz z zespołem The Revolutionaries, Black Uhuru wprowadziło muzykę roots na aren międzynarodową.

Podczas swojej błyskotliwej kariery klasycznych singli i genialnych albumów trio osiągnęło szczyt sukcesu w 1985 roku, kiedy to „Anthem” wygrało pierwszą w historii nagrodę Grammy w nowo powstałej kategorii „Najlepszy Album Reggae„. Tuż po tym Michael Rose postanowił opuścić grupę i zniknąć z międzynarodowej sceny. Po zakupieniu ziemi w Górach Błękitnych,  wyprowadził się z miasta i zamieszkał na wsi, gdzie otworzył farmę kawy. Kontynuował nagrywanie, skupiając się na wydawaniu tylko jamajskich singli, z których wiele stało się przebojami, żeby wymienić takie utwory jak „Monkey Business”, „Visit Them”, „One a We Two a We”. To właśnie w tym czasie nastąpiło ponowne połączenie sił z duetem Sly & Robbie.

w 1990 Michael Rose rozpoczął na dobre swój powrót na międzynarodową scenę wydając w Wielkiej Brytanii swój solowy album „Proud”. Dwa lata później w Japonii ukazała się „Bonanza” a następnie w 1994 „King of the General”. Rok później wytwórnia Taxi wypuściła na rynek „Sly Robbie Presents Mykal Rose: The Taxi Sessions”, które zawierały utwory powstałe w poprzednim dziesięcioleciu. To właśnie wtedy też artysta transformował swoje imię na etiopskie Mykal i od tego czasu wydawał swoje single jako Mykal Rose. W USA VPRecords wypuściła „Voice of the Ghetto”, album wyprodukowany przez Anthony’ego Dehenya i BunnyGemini. Z kolei w Wielkiej Brytani Ruff Cut wydał „Last Chance” wyprodukowane przez Junjo Lawes, (tytułowy utwór był wielkim hitem klubowym). Następnie Rose zwrócił na siebie uwagę wytwórni Heartbeat, która podpisała z nim kontrakt i umieściła go ponownie w studiu ze swoim starym znajomym Niney The Observerem. Rezultatem był świetny album zatytułowany po prostu „Michael Rose„, był to też jego trzeci krążek wydany w 1995 roku. Utwór „Short Temper” był najbardziej hitowym numer na płycie, a także stał się jej głównym singlem. W 1996 Rose wydał album „Nuh Carbon”, który w Stanach pojawił się dzięki RAS Records. Krążek poza kilkoma nowymi kompozycjami zawierał także starsze nagrania zrealizowane przez Jah Screw. W międzyczasie Heartbeat wydaje „Be Yourself”, które poprzedzał absolutny hit „Rude Boys (Back in Town)”. Album zawierający dwa klasyczne utwory Black Uhuru „Guess Who’s Coming to Dinner” i „I Love King Selassie” wywołał burzę. Chwilę później ukazuje się dubowa część tego albumu nazwana, „Big Sound Frontline”. Sam Rose również zajął się produkcją i założył własne labele, Grammy Rose iRuff Roze.

Rose w 1996 roku wyruszył w trasę  Heartbeat’s-Culture Splash Tour. Trasę kontynuowano 1997, a fragmenty koncertów z tego okresu ukazały się na koncertowym albumie „Party in Session – Live Album”. Był to dla niego zdecydowanie pracowity okres, to właśnie wtedy powstał album „Dance Wicked„, który wyprodukował brytyjski duet Mafia & Fluxy. Po raz kolejny fani doczekali się dubowej wersji albumu i tak w drugiej połowie 1997 roku ukazuje się „Dub Wicked„. W tak zwanym międzyczasie francuscy fajni dostali krążek „Selassie I Showcase” wyprodukowany przez Frenchiego. Znalazły się tutaj „Rush on the Tonic”, i „Jah is my Shepherd” w którym pojawił się Cutty Ranks. To nie pierwszy raz kiedy Rose łączył swoje siły z deejayem. Shabba Ranks, z którym Rose nagrał nową wersję jednego z największych klasyków Black Uhuru „Shine Eye Gal”, z kolei w „Burning Down Rome” współpracował ze swoim zmiennikiem z Black Uhuru Juniorem Reidem. W 1997 roku Rose nagrał nową wersję „Guess Who’s Coming to Dinner” z afrykańskim artystą Dr. Albanem, nazywając utwór „Carolina”.

Rose ciągle regularnie wydawał single w Europie i Jamajce, niektóre z nich ukazały się także w Stanach. Jego międzynarodowa popularność powoli prowadziła do kolejnej światowej trasy koncertowej, którą wstrzymywał do 1999 roku, kiedy wydał swoj kolejny swój album, „Bonanza”. W tym samym roku label Tabou wypuścił „X Uhuru, na którym Michael Rose razem ze Sly&Robbie wskrzesili i klasyczne hity Black Uhuru. Artysta kontynuował nagrywanie i koncertowanie, w 2001 powstał kolejny album „Never Give It Up”. Amerykańska trasa ruszyła w następnym roku. W 2002 roku ukazuje się „Babylon 9/11 Tip Of The Iceberg„, a sam Rose odnotowuje konflikt z prawem, z powodu podania nieprawdziwych danych. Pomimo, że sprawa została umorzona, Rose stracił swoje pozwolenie na pracę w Stanach, co poskutkowało anulowaniem koncertów. W 2004 roku niespodziewanie wraca do składu Black Uhuru, zastępując w roli głównego wokalisty – Adrew Beesa. Nie przerywa jednak ani na chwilę swojej solowej kariery i tak w 2005 roku łączy siły z Twilight Circus owocem czego są albumy „African Roots” (2005) i „Warrior” (2006), które doczekały się też swoich dubowych odsłon „African Dub” (2005) i „Warrior Dub” (2007), za które odpowiedzialny był Ryan Moore. Poza rootsowymi produkcjami, których na swoim koncie Rose ma bez liku w 2008 roku Rose przypomina o swoim dancehallowym wcieleniu nagrywając super popularny numer „Shoot Out”, dla producenta John Johna. Późniejszy remiks z udziałem Damiana „Jr.Gong” Marley‚a stał się ogólnoświatowym hitem. Kolejne albumy Rose’a pojawiają się regularnie i tak w 2007 roku fani otrzymują „The Saga”, a rok później ukazuje się „Great Expectations” wraz z dubową wersją „Dub Expectations„. Następne lata Rose koncentruje się na koncertowaniu oraz nagrywaniu singli w swoim dancehallowym wcieleniu, wydając finalnie album „Crucial World” z John Johnem w 2014 roku. Ostatnie jak dotąd wydawnictwa pochodzą z 2016 roku i są to rootsowy album „Rasta State” wydany przez VP Records, a także „Sidewalk Steppa„, gdzie ponownie można usłyszeć Rosa u boku Sly&Robbie.

Dyskografia

  • Proud (RCA, 1990)
  • Bonanza (VAP, 1992)
  • King Of General (Hi Brite, 1994)
  • Sly&Robbie presents Michael Rose: The Taxi Sessions (Taxi, 1995)
  • Voice Of The Ghetto (VP Records, 1995)
  • Michael Rose (Heartbeat Records, 1995)
  • Be Yourself (Heartbeat Records, 1996)
  • Nuh Carbon (Greenslaves, 1996)
  • Big Sound Frontline (Heartbeat Records, 1996)
  • Dance Wicked (Heartbeat Records 1997)
  • Selassie I Showcas (Bakchich Records, 1997)
  • Dub Wicked (Heartbeat Records, 1997)
  • Party In Session – Live (Hearbeat Records, 1998)
  • Bonanza (Heartbeat Records, 1999)
  • X Uhuru (Tabou Records, 1999)
  • Never Give It Up (Heartbeat Records, 2001)
  • Live at Maritime Hall, San Francisco (2B1 Records, 2001)
  • Babylon 9/11 Tip Of The Iceberg (Love Injection Production, 2004)
  • African Roots (M Records, 2005)
  • African Dub (M Records, 2005)
  • Babylon A Fight (Cou$ins Records, 2006)
  • Warrior (M Records, 2006)
  • Warrior Dub (M Records, 2007)
  • Passion Of Life (Thirteen Music Productions, 2007)
  • The Saga (Love Injection Production, 2007)
  • Great Expectations (Rhythm Club Records, 2008)
  • Dub Expectations (Rhythm Club Records, 2008)
  • Showdown Inna Bloody Town (Foreign Key Records, 2013)
  • Crucial World (John John Records, 2014)
  • Rasta Stage (VP Records, 2016)
  • Sidewalk Steppa (Foreign Key Records, 2016)

Michael Rose

More Artist From: , , ,

African Head Charge

African Head Charge

Artist, Dub, Reggae
Beres Hammond

Beres Hammond

Artist, Lovers Rock, Reggae
Violinbwoy

Violinbwoy

Artist, Dub
The Congos

The Congos

Artist, Reggae, Roots Reggae
Third World

Third World

Artist, Reggae, Roots Reggae