POSITIVE THURSDAYS
IT'S ALL ABOUT EDUCATION

The Wailing Souls

The Wailing Souls
Birth Place
Kingston, Jamaica
Genres
Reggae, Roots Reggae
Year activate
1964
Website
Follow

The Wailing Souls  Biography

The Wailing Souls znani też jako The Renegades to jamajska grupa wokalna, założona w 1964 roku przez Winstona „Pipe” Matthewsa i Lloyda „Bread” McDonalda, którzy od samego początku są trzonem zespołu Byli trzykrotnie nominowani do nagrody Grammy. The Wailing Soul może nigdy nie zyskali tak wielkiej międzynarodowej kariery jak inni jamajscy artyści, ale przeżyli większość z nich. Pozostali wierni obranemu przez siebie kierunkowi, stając się obecnie jednym z najpopularniejszych zespołów lat 70. aktywnym po dzień dzisiejszy.

Historia The Wailing Souls ma swój początek w Kingsotn kiedy młody Winston „Pipe” Matthews spotyka Joe Higgsa od którego pobiera nauki śpiewu. Higgs, który mimo młodego wieku ma na swoim koncie już liczne single, a dla młodych wokalistów z Trenchtown jest nauczycielem. Nauki jakie Pipe pobiera u Higgsa spowodowały, że w 1963 roku Prince Buster zainteresował się jego grupą The Schoolboys. Nagrali dla niego kilka singli w 1964 roku w tym popularne „Little Boy Blue” i „Dream Lover„, ale w 1965 roku grupa zawiesiła działalność. To jednak nie zniechęciło Matthewsa, który założył nowy zespół The Renegades, w skład którego poza nich wchodzili jeszcze Lloyd „Bread” McDonald oraz George „Buddy” Haye, którzy podobnie jak Pipe byli wychowankami Joe Higgsa.  Grupa połączyła siły z jamajskim gitarzysta Ernestem Ranglinem pojawiając się jako backing wokale w wielu singlach. Przełom nadszedł w 1966 roku wraz z pojawieniem się ich numeru „You’ve Lost The Love” nagranym w Federal Recordings Studio. To spowodowało, że zainteresował się nimi Coxsone Dodd, a The Renegades rozpoczęli swoją karierę w Studio One. Pierwszym utworem, jaki zarejestrowali w studio Coxsona był „Back Out With It„, który ukazał się w 1968 roku. To dobra kompozycja, ale dopiero następny „Fire Coal Man” stał się hitem. Pomimo, że ich numery były dobrze przyjmowane to The Renegades nigdy nie osiągnęli spektakularnego sukcesu.

W 1968 roku George Haye opuszcza szeregi grupy, a na jego miejsce pojawia się dwóch nowych wokalistów Oswald Downer i Norman Davis. Po tych zmianach grupa decyduje się zerwać z przeszłością zmieniając nazwę na The Wailing Souls. W tym okresie zarejestrowali kilka popularnych singli jak „Thou Shall Not Steal” (1970), „Dungeon” (1971) i „Pack Your Things” (1970). Ponadto nagrali kilka wcześniejszych utworów pod zmienionymi nazwami, które po dziś dzień stanowią najlepsze dokonania zespołu. Wśród nich można wyróżnić takie utwory jak „Feel The Spirit” (oryginalnie nazwany „Soul And Power„) czy „Back Biter” (wcześniej nagrany jako „You Should Have Known Better„). W późniejszych latach Studio One wyda dwie kompilacje z tego okresu „The Wailing Souls” (1975) oraz „Soul And Power” (1982) i będą one idealnym obrazem ich dokonań z Coxsonem.  Grupa ciągle nagrywała dla różnych producentów i tak kiedy pracowali z Lloydem Daley’em przy utworze „Gold Digger” (1970) zostali podpisani jako The Little Roys. Ponadto ich utwory można usłyszeć pod aliansami Atarra, The Classics czy Pipe & The Pipers. W 1970 roku The Wailing Souls przenoszą się do Tuff Gong nagrywając kolejne klasyczne numery jak, „Walk Walk Walk” (1971) oraz „Harbour Shark” (1971) na których towarzyszą im Tuff Gong All Stars, czyli The Wailers.

W 1974 roku grupa przechodzi kolejne zmiany składu. Odchodzą Oswald Downer i Norman Davis, a na ich miejsce pojawia się dawny członek The Renegades – George Haye, a także ich nauczyciel śpiewu Joe Higgs. Higgs jednak nie zagrzał miejsca zbyt długo, wyjeżdżając na amerykańską trasę koncertową z Jimmy Cliffem. Jego miejsce zajął późniejszy członek Black Uhuru – RudolphGarth” Dennis.  Zwykle tak dynamiczne, a zarazem drastyczne zmiany w składzie zwiastują upadki wielu zespołów, ale nie The Wailing Souls. Grupa spotyka na swojej drodze JoJo HooKima, który w swoim studio Channel One nagrywa jeden z najbardziej klasycznych utworów grupy „Jah Jah Give Us Life To Live„. Wspierani muzycznie przez The Revolutionaries ze Sly Dunbarem i Robbie Sheakspearem rejestrują kolejne wersje „Fire Coal Man„, „Back Biter„, „Things And Time” oraz „War” z gościnnym udziałem deejaya Ranking Trevora. Każdy z tych numerów miał wywarł wpływ na jamajską scenę roots & culture. Warto też nadmienić fakt, że brytyjski punk rockowy zespół Stiff Little Finger nagrał swoją wersję „Fire Coal Man„, która pozwoliła na wzrost zainteresowania The Wailing Souls w Wielkiej Brytanii.

W 1977 roku zakładają swój label Massive, a ich pierwsze wydawnictwo to „Bredda Gravalicious” stał się ogromnym hitem. Podobnie jak kolejny utwór „Feel The Spirit” z ich katalogu singli wydanych jeszcze w Studio One, który w nowej wersji zyskał nowe życie i podobnie jak poprzednik odniósł sukces. To skłoniło Island Records do zastrzeżenia sobie wyłączności praw do debiutanckiego albumu „Wild Suspence” Z 1979 roku. Warto nadmienić, że album „The Wailing Souls” wydany przez Studio One trzy lata wcześniej jest w rzeczywistości ich debiutanckim albumem, ale „Wild Suspence” był pierwszą płytą z nowym materiałem. The Wailing Souls wrócili do Channel One Studio gdzie pracowali z uznanym producentem – Junjo Lawes. Z tej współpracy wyłoniły się „Firehouse Rock„, „See Baba Joe” oraz absolutny klasyk „Kingdom Rise, Kingdom Fall„. Te trzy numery znalazły się na wyprodukowanym przez Lawesa albumie „Firehouse Rock” w 1981 roku. Zagrany przez Roots Radics, a zmiskowany przez Scientista stał się jednym z najważniejszych albumów ery roots reggae.

W 1981 roku The Wailing Soul wyjeżdżają na krótką trasę po Kalifornii, co spowodowało, że kolejne trzy lata spędzili w Stanach Zjednoczonych. W dalszym ciągu wydawali kolejne single „Take We Back” z Ranking Trevorem oraz „Take A Taste” z Ringo oba ukazały się w 1982 roku. Ponadto pojawiły się kolejne albumu „On The Rocks” (1983) oraz „Stranded” (1984). Jednak w historii The Wailing Souls nic nie jest usłane różami. Haye i Dennis zostają w Stanach z kolei Matthews i McDonald wracają na Jamajkę gdzie kontynuują pracę jako The Wailing Soul w duecie. W 1986 roku razem z producentem Deloryem Wrightem nagrywają „Lay It On The Line„,  rok później ukazuje się „Kingston 14„. W 1987 roku ponownie łączą siły z duetem Sly & Robbie, co przynosi kolejny wielki hit „Full Moon”, a rok później nagrywają wspólnie album pod okiem Wrighta. Jednakże album nie zostaje wydany, a na kolejny trzeba poczekać do 1989 roku kiedy światło dzienne ujrzał „Stromy Night” wyprodukowany przez KingaJammy’ego. Album ten nigdy nie doczekał się jamajskiego wydania, choć wywołał spore zamieszanie na świecie.

The Wailing Soul podejmują decyzję o opuszczeniu Jamajki i ponownym wyjeździe do Stanów Zjednoczonych. Ruch ten był w pełni zrozumiały, nie dość, że jeden z ich nagranych albumów nie ujrzał światła dziennego, a  ich ostatnia płyta nie mogła zostać wydana w ich rodzinnym kraju. W 1991 roku ukazuje się w końcu „Reggae Ina Firehouse„, który został świetnie przyjęty, pomimo, że ukazał się o trzy lata za późno, to nie można odmówić mu kunsztu wokalnego jakim popisali się Pipe i Bread. W 1992 roku do składu dołącza wokalista Maisha, a trio podpisuje kontrakt z labelem Chaos (filia Sony Music) i rozpoczyna pracę nad nowym albumem.  „All Over The World” ukazuje się jeszcze w tym samym roku i zasłużenie jest nominowany do nagrody Grammy.  Album „Live On” nie spełnił oczekiwań Sony, które rozwiązuje kontrakt z The Wailing Soul, co pozwala im na współpracę z niezależnymi wytwórniami. I tak w 1997 roku ukazuje się „Tension„, a rok później fani otrzymują „Psychedelic Souls” na którym ponownie można usłyszeć duet Sly&Robbie. Wraz z nastaniem nowego millenium ukazuje się „Equality„, gdzie ich rootsowy styl został przepleciony elektronicznym brzmieniem i stylizacją pod amerykański rynek muzyczny.  W 2003 roku ukazuje się nagrany w Tuff Gong Studio album „Souvenir From Jamaica, a w 2006 roku nakładem 2B1 Records fani dostali koncertowy album „Classic Jamaican Flava„, który jest zapisem koncertu grupy w San Francisco.

Duet wciąż jest bardzo aktywny odwiedzając najważniejsze imprezy reggae na świecie, a także w studio co udowodnili wydając album „Island Girl” w 2017 roku na którym znalazły się premierowe kompozycje. Tym samym odżegnują się od odgrywania swoich hitów z lat 70. pokazując, że wciąz mają wiele do powiedzenia.

Dyskografia

  • The Wailing Souls (Studio One, 1975)
  • Wild Suspence (Mango, 1979)
  • Wailing (Jah Guidance, 1981)
  • Firehouse Rock (Greenslaves Records, 1981)
  • Soul & Power (Studio One, 1982)
  • Inchpinchers (Greenslaves Records, 1982)
  • Baby Come Rock (Joe Gibbs, 1983)
  • On The Rock (Greenslaves Records, 1983)
  • Stranded (Greenslaves Records, 1984)
  • Lay It On The Line (Live & Learn Records, 1986)
  • Kingston 14 (Live & Learn Records, 1987)
  • Stormy Night (Rohit Records, 1989)
  • Reggae Ina Firehouse (Live & Learn Records, 1991)
  • All Over The World (Chaos Recordings, 1992)
  • Live On (Sony Music, 1995)
  • Tension (Big Ship, 1997)
  • Psychedelic Souls (Pow Wow Records, 1998)
  • Equality (Music Blitz, 2000)
  • Square Deal (Studio One, 2002)
  • Souvenir From Jamaica (Artists Only! Records, 2003)
  • Classic Jamaican Flava (2B1 Records, 2006)
  • Island Girl (Black Oak Studio, 2017)

 

The Wailing Souls (Lloyd "Bread" McDonald & Winston "Pipe" Matthews)

The Wailing Souls (Lloyd „Bread” McDonald & Winston „Pipe” Matthews)

More Artist From: , ,

African Head Charge

African Head Charge

Artist, Dub, Reggae
Beres Hammond

Beres Hammond

Artist, Lovers Rock, Reggae
Violinbwoy

Violinbwoy

Artist, Dub
The Congos

The Congos

Artist, Reggae, Roots Reggae
Michael Rose

Michael Rose

Artist, Dancehall, Reggae, Roots Reggae