POSITIVE THURSDAYS
IT'S ALL ABOUT EDUCATION

West Indies Records Limited (WIRL)

West Indies Records Limited (WIRL)
Birth Place
Kingston, Jamaica
Genres
Mento, Calypso, Ska, Vocal
Year activate
1958-1963

West Indies Records Limited (WIRL)  Biography

Edward Seaga przeszedł drogę od jednego z najważniejszych i odnoszących sukcesy producentów muzycznych i właścicieli wytwórni płytowych na Jamajce do premiera swojego kraju – do tej pory jest on prawdopodobnie jedynym wydawcą muzyki, który kiedykolwiek został wybrany na głowę państwa. Po drodze przygotował solidne podwaliny pod boom ska w latach 60. i potężne zainteresowanie reggae dekadę później.

West Indies Recording Limited, Jamaica

Urodził się 28 maja 1930 roku w Bostonie w USA w jamajsko-libańskiej rodzinie. W 1952 roku ukończył studia na Harvard University w dziedzinie nauk społecznych. Trzy lata później w 1955 roku nadzorował nagranie z muzyką etniczną w Folkways Records, które wyrosły z projektu naukowego, w który był zaangażowany. Ten epizod w życiu młodego Seagi zaostrzył apetyt na więcej muzyki, co przyniosło nagrania jamajskich artystów dla bardziej komercyjnych organizacji nagraniowych. W 1958 roku Seaga zakłada WIRL (West Indies Recording Limited), a duet Joe Higgs i Roy Wilson z Trench Town, byli pierwszymi podpisanymi z labelem artystami.

Sukces przyszedł szybko, bo już w 1959 roku po wydaniu pierwszego singla „Manny Oh”, który dystrybuowany był przez Blue Beat Records sprzedając się w 30 000 egzemplarzach! Z Seagą podpisuje się kolejny artysta – to Byron Lee wraz z zespołem The Dragonaires. Label Seagi szybko odnosi następne sukcesy i staje się jedną z najbardziej szanowanych organizacji nagrywających muzykę, nie tylko na Jamajce, ale i na Karaibach w końcu lat 50. Główną przyczyną było z pewnością to, że artyści podpisani z WIRL otrzymywali godziwe wynagrodzenie oraz dodatkową zapłatę za hitowe nagrania. To spowodowało, że Seaga znacznie wyróżniał się na tle pozostałych wydawców.

W 1959 roku, w tym samym czasie kiedy WIRL odnotowuje sukces, rozpoczyna się kariera polityczna Seagi. Sir Alexander Bustamante, założyciel Jamajskiej Partii Parcy (Jamaican Labour Party – JLP) nominuje go do zasiadania w Izbie Wyższej jamajskiego parlamentu (późniejszy Senat). W wieku 29 lat stał się najmłodszym w historii Jamajki członkiem Rady Legislacyjnej. Był kluczowym architektem konstytucji, która stała się swoistym torem do uzyskania niepodległości przez Jamajkę w sierpniu 1962 roku. Znany już jako zapalony obrońca ubogich, słynący z ognistych orędzi, Seaga zostaje wybrany na posła do Parlamentu Jamajki wiosną 1962 roku, reprezentując Zachodnie Kingston. Był najdłużej urzędującym i pracującym członkiem Parlamentu Jamajki, wybieranym przez 37 lat z rzędu.

Po wejściu do Parlamentu, Seaga zostaje powołany do Rady Ministrów jako Minister Rozwoju i Opieki Społecznej w nowym już niepodległym kraju. Dzięki tej funkcji pomógł rozprzestrzenić muzykę ska daleko poza granice Indii Zachodnich. Światowe Targi odbywające się w Nowym Jorku w 1964 roku były ku temu idealną okazją. Dzięki niemu artyści tacy jak Jimmy Cliff, Eric “Monty” MorrisPrince Buster oraz Byron Lee And The Dragonaires, a także pokaźna grupa tancerzy Alphonso Castro, Linda Jack, Roy Willis, Sonia Blake, Janet Phillips oraz Beverley Neath wystąpili na Światowych Targach. Dzięki wyborowi pochodzącej z Jamajki Carol Joan Crawford na Miss World 1963, artyści mieli możliwość zagrania koncertów w najlepszych klubach nocnych na Manhattanie, prezentując ska najbardziej wpływowym ludziom.

Delegacja Jamajki przed wylotem na World Fair do Nowego Jorku, 1964

W międzyczasie na Jamajce pojawili się kolejni producenci muzyczni jak Clement Coxsone Dodd czy Duke Reid, których utwory nie były jeszcze tak popularne jak hity Byrona Lee czy Joe Higgsa, ale były bardziej radykalne niż wszystko, co do tej pory powstawało w WIRL. Pomimo tego WIRL wciąż przynosiło profity, nagrywając coraz to nowsze numery ska. W 1963 roku Seaga sprzedaje WIRL Byronowi Lee, który zmienia nazwę na Dynamic Sound Recording i przekształca je w jedno z najpopularniejszych studiów nagraniowych na świecie. Już pod nowym szyldem i stało się miejscem gdzie nagrywali tacy artyści jak m.in. Paul Simon, Eric Clapton czy The Rolling Stones. Formalnie Seaga przestał angażować się  w muzykę w połowie lat 60. na rzecz swojej kariery politycznej, ale wpływ jaki wywarł na rozwój jamajskiej muzyki jest naprawdę niepoliczalny. Boom turystyczny jaki miał miejsce na Jamajce po wystawie World’s Fair przeszedł najśmielsze oczekiwania Seagi. O ska usłyszał świat, a pokazanie tego gatunku muzyki w programie telewizyjnym Clay Cole Show w Nowym Jorku było przyczynkiem do nakręcenia filmu dokumentalnego „This Is Ska” w 1964 roku. Wszystko to sprawiło, że kilka lat później, świat zainteresował się kolejnym gatunkiem muzycznym pochodzącym z Jamajki – reggae.

Od połowy lat 60. Seaga był skupiony przede wszystkim na polityce. W 1967 roku został Ministrem Finansów i Planowania, a w 1974 roku objął stanowiska lidera Jamajskiej Partii Pracy (Jamaican Labour Party – JLP), dzięki czemu stał się oficjalnym przywódcą ówczesnej opozycji. Wraz z nastaniem 1980 roku Seaga został premierem Jamajki i stanowisko to pełnił do 1989 roku.

Był pomysłodawcą Jamaican Festival – dorocznego święta muzyki i kultury Jamajki, który stał się wizytówką wyspy. Ponadto znany jest ze swoich licznych programów walki z ubóstwem, rewitalizacją miast na Jamajce, a także programów edukacyjnych, które pomogły najbiedniejszym… Jednak wszystkie te programy skierowane były jedynie do wyborców JLP.

Najważniejsze albumy nagrane w WIRL:

  • The Mapletoft Poulle Orchestra – Jamaica Mento (1962)
  • The Sparrow – Show At The Sheraton – Kingston Jamaica (1962)
  • Lord Jellicoe And His Calypso Monarchs – Sunny Jamaica (1962)

More Artist From: 

Studio One

Studio One

Studio
Treasure Isle

Treasure Isle

Studio